Wedstrijd in Ouderkerk aan de Amstel, 14 jaar oud, op Spencer. Foto genomen door mijn vader.

Monique Aarnink Paardenschilderes

Ik ben in 1954 geboren in Amsterdam. Na mijn atheneum B studeerde ik Diergeneeskunde in Utrecht, en sinds 1981 woon ik in Denekamp.

Als kind was ik een tekentalent, maar ik heb dit pas op latere leeftijd weer opgepakt en lessen gevolgd bij verschillende professionele kunstenaars uit de regio. Mijn grote passie voor paarden ontstond door mijn ervaring als ruiter, instructeur en verzorger — en die verbondenheid is alleen maar sterker geworden.

Paarden hebben een eigen persoonlijkheid en zijn complex. In de beweging zie ik schijnbare tegenstellingen naast elkaar: massa en lichtvoetigheid, kracht en balans, ritme en souplesse, snelheid en impuls, gevoeligheid en moed. In de sport is het paard als een danser, mits op zijn rug een goede ruiter zit. Twee lichamen die bewegen als één. Een paard dat zich vrij kan bewegen is pure schoonheid en dat ontroert mij telkens weer.

Die emotie en energie breng ik op het linnen. Schilderen is voor mij leven en daarom maak ik geen statisch schilderij. Mijn doel is de essentie weer te geven: beteugelde vrijheid. Om de dynamiek te vangen zet ik de schets snel op het doek. Daarna werk ik met mijn anatomische kennis de nuances uit, en gedurende vele weken bouw ik het schilderij op met dunne lagen olieverf.

Mijn grote inspiratiebron is het Koninklijk Nederlands Sportpaard — van neus tot staart. Het is mooi en magisch.